Frankly BI

Want to do analytics on large data volumes?

2011-09-27T15:07:00.002+02:00

We would like to “do analytics” on large data volumes from 7 of your brands combined. Iincluding clickstream data. This is an example of the type questions we get. Whether it be Media, Energy, Banking or other, all want a high quality analysis on their product market combinations, want to make profiles of customers and whatnot.

An then we ask: So... How is your data?

How is it organized? How is the quality, what is the level of integration, standardization and how is it related to your well described processes?

The point is obvious, in my opinion there is no use trying to get information out of unmanaged data. When you can’t tell the level of quality of your data it is impossible to say something about the quality of the analytics results.

As Thomas Redman put it in his book “Data Driven, Profiting from your most important business asset”: “We have not even begun to understand the potential for analytics and data mining. Yet it’s reputation may be sullied, in some companies anyway, by half-hearted efforts that don’t produce extraordinary results, just as it is generally considered unwise to put in only enough energy to leap halfway across a stream, so too with analytics and data mining.”

I think this means that when we wanted to follow the Big Data hype too fast and start running analysis software on large volumes of unmanaged data, the results will be disappointing and the hype will pass by for there are few people harder to convince than disappointed business managers.

Boring how it may seem to some, organization, standardisation, description, in short management of your data is the only way to go.

If management is hard to convince of the proposed priorities, would it not help to make the value of the data and the potential value of the information that can be made, visible, to make the case?

On the London Data Management Conference I will be glad to discuss this with you.

Idea: Antarctica, home of Cloud

2011-01-19T23:35:00.001+01:00

Are you ready for the Cloud? The IT vendors of cloud services want to know from their (potential) clients. They've invested a great deal in Datacenters that are waiting to record the bits for people from all over the world. Business Intelligence is one of the areas that could make use of cloud services. And if it wasn't I'd still be interested in cloud because security is a data management issue.

Just this week it Twittered before my eyes: "Don't use cloud for sensitive data, EU warns members" and according to 'a recent survey' 53% of executives are uncomfortable with the 'public cloud'. Although more than 80% of enterprises have at least one cloud service in use almost 70% of executives question security of the services.

Much of the reserves of these 'executives' stem from the fear data will fall in the hands of competition, the general public (Wikileaks), or the CIA/NSA/FBI and such.

Seriously and partially understandable, organizations and especially European governments, have a no-go policy for data. It may not physically leave the country or even the building. The argument that data that is stored in a cloud, is usually divided over different servers and encrypted doesn't help to raise trust.

So how can we take away at least the fear that data leaks into the 'wrong' hands. What measures is IT industry to take to enable themselves to deliver their cloud services more broadly? (I'm not blogging about this because I want cloud services to grow for it's sake, I'm interested in the good deal that we all can get out of cloud services. I don't own any stock for cloud vendors)

I'm afraid it will be down to the skills of the salespeople. They will need to a lot of missionary work to bring around their customers to embrace the cloud. (Wouldn't you like to see someone embrace a cloud?)

Antarctica would be a good solution, so in the series 'very good FranklyBI ideas', this time I launch the idea of putting the "Cloud" in Antarctica. (previous idea was Data Fitness)

Antarctica pic from
www.antarctica.gov.au

There are several reasons for this:

Antarctica is owned by no-one. There are claims but there is a consensus these claims are not granted and the interests of all parties are noted.
Data centers will have to be built, for the greater good of all the world, on a well selected nicely chilled spot on Antarctica. Thus saving fuel on airconditioning and cooling systems.
Cooling the systems will not be a problem.
Because there is no jurisdiction of any country on Antarctica (afaik), no agent will be able to look into the data. (Maybe have to add this to the Antarctica treaty)
There is enough wind and sun (in summer) to provide for the energy for the data centers.

I would like to add that there should be a limit to the amount of data that we are allowed to store in a percentage of the total capacity. So we don't have to snowdozer the complete surface of Antarctica to build datacenters. My guess is this will all be a temporary solution as we will move the data centers to the bottom of oceans when technology allows us to do so.

Domme politici?

2011-01-07T22:22:00.001+01:00

Dit is een reactie op het artikel: "5 oorzaken van politiek onbenul over ict" van Jasper Bakker in WebWereld van 1 januari 2011. Het artikel is hier te vinden. Eerder deze week op frankharland.blogspot.com.

Jasper Bakker haalt hier een heel belangrijk punt aan, onbekendheid van politici met ICT. Het gaat echter niet alleen om de onwetendheid van politici en burgers, die m.i. een plicht hebben hun electronische hulpmiddelen te kennen zoals iedere burger geacht wordt de wet te kennen. Het is meer nog een zaak van verantwoordelijkheid nemen door ICT leveranciers.

Onbekendheid is in principe niet kwalijk te nemen, de meeste politici hebben er niet voor gestudeerd en zoals terecht opgemerkt wordt:

"ict is complex. Heel complex, en voor veel mensen te complex. En politici zijn ook maar mensen. Het zijn experts die de ingewikkelde keten van de informatie- en communicatietechnologie goed kunnen volgen, en daarin ook allang in deelgebiedjes zijn gespecialiseerd."

Politiek heeft adviseurs met belangen die niet algemeen kunnen zijn en worden getrokken naar het oordeel van de grootste electorale winst. Dat daarbij niet alleen hoogleraren in de ICT zitten kan je het NL volk niet kwalijk nemen.

Ondanks alle reacties is één punt nog onvoldoende benadrukt en dat is de enorme verantwoordelijkheid van de ICT zelf, die niet genomen wordt. ICT programma (/project) managers laten zich teveel leiden door korte termijn doelen. ICT leveranciers (intern en extern) zitten in een monopoliepositie voor het leveren van hun diensten en kennis. En, de 'markt' is enorm.

Veel van deze leveranciers laten zich door snel geld leiden. Structuur en duurzaamheid van oplossingen en kwaliteit en dus documentatie en communicatie over de oplossing hebben structureel onvoldoende aandacht.

Zolang opdrachtgevers en afnemers van IT Diensten niet eisen dat die diensten aan kwaliteitsnormen voldoen, en de IT niet zelf reguleert, zullen de cowboys cowboys blijven en blijven het gepeupel en de politiek zalig onwetend.

Zynga takes over Flock

2011-01-07T13:27:00.001+01:00

You'll probably say: "Wow ... er...", so for some of you that are not all that familiar with the 43298 companies in Social interwebworking, games and media this needs some explanation.

Zynga is the company that brought us Farmville, Cityville and Mafia Wars, games on Facebook. The new game on Facebook, Cityville got 85 million game players in one month after launch.

Flock is a webbrowser with built-in connection to and display of all of your social network sites like Twitter, Facebook, Flickr a.s.o.

Zynga made Facebook a million dollar a day, according to Techcrunch in May and won the bidding from Google and Twitter who also were interested.

So what can that bring us? To speculate, I imagine a Tweetdeck like application that has browser capability and let's us interact directly with our 'Friends' on the Social networking sites, whilst playing the games, with those friends, that are developed by Zynga.

Although I'm not much of a gamer, I gamble on one possible trend here and that is that the browser functionality could be part of the app. This versus the developments of the Web that are aimed at making functionality available from within the browser.

What's up with roles in data management?

2010-12-19T22:48:00.000+01:00

Confusion
Many requests reach my employer for help in the area of Data Management, Information Management, Business Intelligence (BI), Business Information Management (BIM), Information Architecture, Data Architecture and related roles. Also, there are a good amount of jobs available in these area’s. But when you ask twelve people to explain these specialisms, unfortunately, at least thirteen different answers come back.

There is no unambiguous understanding about the parts that have to be acted in roles like Information Manager, Data Architect, Data Manager, (business) Data Steward, Architect, Data Warehouse Architect, Data Architect and even Chief Information Officer. I think it can come across as quite immature to non-IT people (as well as to some IT people) that, apparently, we are not able to build and communicate a simple function matrix.

From my own experience, here are some examples of big differences of opinion. Take for example the “Information Manager”. While one team manager has the notion that this is a role almost equivalent to Chief Information Officer (CIO), or at least the role that fulfills the demands and requirements, that have been put forward by the ‘Data Governance’ function, with regards to enterprise wide data management. For another potential employer this role is the guy that prepares data marts and, based on user requirements, loads them with data, in order for the “BI Manager” to use it for reporting.

Another example is the “Information Architect”. One opinion is this is the designer of datamodels in the data warehouse, another opinion is this is somebody who makes a blueprint, spanning the entire enterprise, of the information and data housekeeping. That means to design who can see, maintain or manage, when and what information, enrich it, or delete it. In this process constantly upholding the strategy and essential processes of the enterprise. It is not sufficient to put a prefix like “Principal”, “Senior”, “” (sic), or “Junior” to indicate the precise content of the role. It’s just as pointless as indicating a scale for this job because the two are fundamentally different roles and matching education.

I’ll mention two more examples: The “Data Warehouse Architect” and the “CIO”. To start with the latter, my understanding was that the role of Chief Information Officer meant being in charge of the Information Managers, and ultimately responsible for the availability and quality of the information the organization has to work with. In many cases, the CIO role declined to that of the IT Manager. Often this is the geezer that purchases computers, software and other IT resources. The same goes for the role “Data Warehouse Architect”. I would plea this role is responsible for the information model, the layer model, the technical foundation (infrastructure) on which information production takes place, design of historical storage of data and backup and recovery plans.
This role is sometimes confused with Data Architect, one of the roles that has the most discussion (just like the “Business Analist” is such a role). Of the Data Architect (I’ve seen the name at a governmental institution) we can imagine the same sort of responsibilities as the Data Warehouse Architect has. The difference is in the domain. The Data Architect does what the DW Architect does for the domains transaction, process support and master and reference data, preferably on an enterprise level.

Standards within Data Management, BI & IM or BIM?

Are there no standards? Well... No, not really. But lo and behold the classification of the ‘Data Management Association’ - DAMA. DAMA did research with about 60 ´data professionals´ from all over the world, into how modern Data Management is and should be organized and executed. DAMA presents a classification of functions involved in making information and managing data. This is published in the “DAMA Guide to the Data Management Body of Knowledge” (DAMA-DMBOK Guide), an elaborate work in which all aspects of Data Management have been attended to. For this book DAMA have set the first goal to be “To build a consensus” and as second (of seven goals) “To provide standard definitions”. Below is a depiction of the model of business functions as DAMA sees it.

Source: DAMA DMBOK Guide, p. 10

In the DMBOK Guide Information- and data governance is put under the heading ‘Data Governance’, because information is seen as a type of metadata rich data with a lot of information value. Activities and areas for attention that are in the pie wedges helps us imagine what roles are necessary to provide for the functions mentioned in the picture above.

This pie shows that managing and controlling of business intelligence and data warehouse is part of the business function ‘Data Management’. That doesn’t mean ‘BI is part of data management’. A BI program can, shall, must and will have data governance and -management issues dealt with. To be able to create a valuable and complete BI implementation we’ll have to take bites of almost each wedge of the cake.

In a report of the beginning of 2010, Gartner states that, if we want to be able to manage our enterprise data, we have to put 4 key data management roles in place. One role on data management and legal knowledge, one digital archive management role, one business information manager role and an enterprise information architect. Although it is a compelling statement from Gartner, only a small part of the data management gamut is covered by it. Furthermore the roles aren’t as thoroughly defined and filled in as those of DAMA.

It is interesting to see that so little of the, hard to digest, DAMA DMBOK Guide is finding its way to the world of standards and publications. Some of the ideas are adopted and are popping up in notions, blogs and even methods. If these will connect to the original ideas of DAMA remains to be seen.

I think we should indeed take a good look into the DAMA classification. It seems to be a very usable and useful concept for a beginning of order in our profession.

Data Fitness

2010-11-12T23:05:00.007+01:00

In our perpetual fence match to improve Data Quality with arguments, the riposte is often vague and suspected false. The given reasons for parties to counter our initiatives on quality, often are not the real reasons. "Gut feeling" and belief are man's guides when something is difficult to comprehend.

I truly think this is a fact of life and we will have to deal with it. Even if a positive ROI for a DQ initiative can be easily made, we are baffled with amazing counter arguments. I can think of no other explanation than that the term 'Data Quality' has an image issue. And I think it's not the 'Data' part that gives the old-fashioned, scruffy librarian feeling, I think it is the 'Quality' part.

Quality is a neutral word but it has a connotation of difficulty and idealism. If someone speaks of 'Quality', usually the word 'issue' or 'problem' is nearby in the sentence. As with 'Architecture', 'Quality' sounds to the average 'business' person or -executive as something that costs money instead of immediately actively making it.

So stakeholders' arguments that bend the truth a little and turn our proposed efforts down, really are to be expected.

This is why I suggest a new, fresh approach: call it 'Data Fitness'. This has a few pro's:
- It has a positive ring to it, when someone or something is fit, that usually is perceived as a good thing.
- We (Data geeks) like to have data that is 'Fit for purpose', as an indication that is has good quality.
- In communication, when something that is spoken of is 'unfit', then everybody understands something has to be done about it. Our 'gut feeling' tells us this.
A few related concepts I suggest:
- Jog your data, when you are cleansing it, checking 'the tone' when profiling data.
- Incidental jogging does not help. A change of lifestyle is necessary for the data to become and stay fit.
- Not using the term 'cleaner' indicating better data, but 'fitter', that gives a happier feeling.

I could not think of any 'cons'. Or did not want to.

The funny thing is that when you start calling things differently you get another feeling with it. Somehow it feels natural that, when you regularly jog through your databases, data gets attention and gets fitter. If data is left without 'physical' attention, it gets heavy, slow and are sure to lose decision making matches.
People are prepared to put a lot of effort into fitness. Usually of themselves, but I think it will go for the data too. And a lot of work it is, making data fitter.

Who'll stop the rain

2010-05-04T14:12:00.007+02:00

Business vs IT? Business and IT? Alignment? Data as the third angle. How people in the data-business could look at the long pursued Business and IT alignment and take the third angle.

As long a I remember the rain's been falling down. The first line of "Who'll Stop the Rain" by Creedence Clearwater Revival. This song comes to mind when I think of the search for hooks in the business and businesses where IT managers, consultants, system integrators and software vendors can attach their BI and Data quality services and products.

These consultants c.s. look for a way to appeal to the decision makers in the organizations they target for their products and services. They're trying to get on the agenda, preaching the benefits of their approaches, quality methods and tools over and over again.

It must feel like the neverending rain for these business 'targets'.

George Colony of Forrester Research says (in 2006): "IT is not the way to go, let's call it 'BT'"¹. Already the change of the term "Information Technology" to "Business Technology" should make our solutions more appealing to the business. And, he says, I(B)T should stand shoulder to shoulder with business to confront the challenges the businesses face. Understand each others' domains and limitations.

IT & business still circle different circles and read different magazines. At least here in the lowlands of Western Europe. And, although the inflow of digital natives (first article Marc Prensky and second one) entering the business arena is growing every year, there still is a lot of 'senior' business management and 'senior' IT management that do not understand each other's language and don't go to each other's churches.

In the church analogy each 'group' visits their own church and listens to the preacher, priest or vicar, or whatever the name of their speaker is. They hardly ever go to the other's church. Therefore they seldom hear from the visionaries themselves the why, what and how. Digital natives are, I fear, necessary to create George Colony's "BT world".

As a descendant of the church of Information Technology I was sent out to do missionary work. We organized seminaries (sic) and invited our peers. Most people understood what we said. Sometimes we dared to speak in the domains of the other churches and non-believers. That was not very successful. Sometimes people listened and nodded understandingly but then continued their 'heresy'. We could not convert them and have them use our tools and methods.

Recently I decided to get out of this 'missionary position'² and try another angle. I did this because I could not imagine that the amount of effort that was put into the missionary work could weigh up to the results. Regardless of efforts, not enough business people were helped with their issues.

My new angle is Data. I see a divine triangle in Business, IT and Data. Together they make one and separately we can't do without the other. In Data I see the product (and nutrition) of business(processes). IT makes it possible to monitor and steer the business(processes) with information and is a logistic service provider. In terms of responsibilities, it is clear to most people who has knowledge about the business processes and the inserted and resulting data. This, of course, is the 'Business'. The Business domain is the only domain that can be responsible for the contents, in terms of meaning, of the data. The care for data is the binding factor between Business and IT.

Lately I play the part (role) of 'Architect' for Information production environments. We use the third angle approach. The questions we now ask business management are:

1. What is the status of the Information Architecture and Governance. Do you have a clear and managed picture of your information assets and related data sources.

2. Is there anything we can do to help you with your data?

Absolute preconditions for effective data governance, quality and MDM initiatives are: business ownership of the information household and a certain level of maturity in the information architecture, governance and management. So if the picture painted in response to question 1 is not pretty, we are left with only the data-logistical (technical) problems to be tackled.

If we do come to second base here, and start talking about the solutions that may help the organization in the data area such as Master Data Management, the challenges will be in the business 'playing field'. There will be challenges yes, but if Information Governance is set up and the organization is familiar with it, it will be more like implementing "BT".

We can see the awareness of the need to better organize information within companies slowly growing but has it reached adolescence yet? And is it a bad sign that the English Wikipedia item about Information Architecture is in dire need of revision?³

notes

¹ http://blogs.forrester.com/george_colony/08-01-30-my_view_it_bt

² http://www.b-eye-network.com/blogs/dyche/archives/2007/10/the_missionary.php

³ http://en.wikipedia.org/wiki/Information_architecture

Data quality awareness at C-level

2010-04-02T11:12:00.002+02:00

In the Linked-In discussion group, C. Lwanga Yonke asks why it is so hard for C-level executives to understand the strategic importance of quality data? See (if you can on LinkedIn) the discussion here.

My reaction is as follows.

Data quality, funny, the combination of these two words feel like "car quality". I think the C-level has to assume that data the organisation owns and uses is fit for purpose. Just as a car is fit for driving. There is no reason to take measures or to even doubt the fitness for purpose until the "car refuses to stop on the highway". And then even that appears to be a hoax.

In my opinion, as the solution for effects of poor data quality is in the improvement of processes (anyone doubts?), you simply have to decide on what 'quality level' your organisation is going to be. The quality the organisation embeds in it's culture is the quality that will be reflected in the data.

I can not imagine a C-level executive of a company with a 'quick-and-dirty' type of businessmodel will be surprised when the data they produce is of poor quality.

My conclusion: it comes with the business.

If you want to solve it, put yourselves in their shoes.

What do you think?

Informatica neemt MDM leverancier Siperian over

2010-01-29T14:13:00.004+01:00

Informatica heeft een leemte in haar productaanbod ingevuld door overname van Siperian.

De toolset van Informatica maakte het weliswaar mogelijk om Master Data Management toe te passen maar er was geen oplossing die, uitgaande van de MDM principes een oplossing bood voor het regelen van de "infrastructuur" van het 'Golden record'. Met PowerCenter kon men wel de Data-integratie doen om datastromen heen en weer te laten lopen maar een geïntegreerd systeem om synchronisatie aan kwaliteit van gegevens te koppelen was er niet.
Informatica doet hier een hele goede zet, de vraag naar dit soort producten zal in de nabije toekomst hoog blijken te zijn.

Informatica is groot in dataintegratie, vooral in de US en relatief groot in de Benelux. Master data management is in Europa lang minder van belang geweest dan in de US omdat daar vanuit regelgeving eisen gesteld werden aan de kwaliteit van de gegevenshuishouding. Nu komt daar door onder andere Europese regels, de behoefte aan grip op data en informatie en kruisbestuiving vanuit de US verandering in.

Informatica is een van de laatste (onafhankelijke) grote spelers die nog geen speciale oplossing voor MDM had. Microsoft heeft op dat gebied Stratature overgenomen, IBM, Oracle en SAP hebben allemaal ook een oplossing op dit gebied. Andere spelers zijn Teradata, Tibco, Sun, Dataflux (SAS), Kalido en I2 MDM.

Master data management is belangrijk omdat het organisaties in staat stelt eenduidige informatievoorziening te krijgen. Het beheert en onderhoud de bedrijfs referentiedata en de data die de bedrijfsobjecten beschrijft (Klanten, producten, leveranciers) en zorgt dat de juiste gegevens (de waarheid) tussen de verschillende primaire systemen op het juiste moment gekozen worden. Het is een oplossing die voortkomt uit data quality management en is dus voor veel Europese organisaties nog een onderscheidende factor.

Meer informatie over deze overname is nu op
http://www.informatica.com/news_events/Pages/siperian.aspx te vinden.

Het datawarehouse wil feiten, geen meningen

2009-11-17T23:05:00.004+01:00

Een goede analyse van het antwoord is nodig om tot de juiste vraagstelling te komen. Niet te onderschatten en wanneer goed uitgevoerd, kostenbesparend.

Het tellen van feiten is het belangrijkste wat binnen een datawarehouse omgeving gebeurt. We doen dat om de vragen te beantwoorden die de gebruikers aan het datawarehouse willen stellen. De grootste vijand van het feit is "de mening". Die moeten we dan ook zoveel mogelijk buiten de deur houden. Meningen zijn dingen die je met informatie-eindproducten kan vermengen, eerder liever niet. In eerdere stadia van de evolutie van gegeven naar informatieitem zijn kwaliteit en consensus juist dingen die je met gegevens wilt mengen.

Als je begint met het maken van informatie weet je een beetje van de vraag en een beetje van de grondstof van het antwoord weet (brondata). Aan de vraagkant ken je (als het goed is) de hogere doelen van de organisatie. Op het moment van vaststellen van de precieze informatiebehoefte is er dus al een kader waarbinnen de vragen van "de business" zich kunnen bevinden. Om tot het beste resultaat te komen is de grootste variabele de 'vraag' zelf. We vragen ons dus af:

Hoe krijgen we de vraag precies goed zodat het antwoord past? (Hoe krijg je de feiten uit de meningen en de meningen uit de feiten?)

Het tellen van aantallen gevallen van Mexicaanse griep lijkt eenvoudig maar je kunt er nog een hoop vragen bij stellen. Zoals: tellen we de mensen bij wie het H1N1 virus is aangetroffen? Hoe controleren we of we die mensen maar eenmaal tellen? Als een persoon in verschillende ziekenhuizen wordt onderzocht bijvoorbeeld? Wordt er nog iets opgenomen over de ernst van de besmetting? Wordt ook gekeken naar dieren die de besmetting met hetzelfde virus hebben? Wat zouden we willen weten om de epidemie te gaan beheersen. Wetenschappers willen alles weten over de ideale situatie waarin het virus van de ene drager op de andere overgaat. De verzekeringsmaatschappij zal iets willen kunnen zeggen over het financiële risico dat gelopen wordt. De moeder van twee kinderen wil concrete antwoorden op gevalsniveau.

Het bepalen van de informatievraag is dus afhankelijk van factoren als

Voor wie is de informatie bestemd;
Welke kwaliteit moet het antwoord hebben;
Wie het antwoord mag hebben, met andere woorden is het antwoord relevant binnen de strategische doelstellingen van de organisatie;
Wat is het belang van de informatievrager;

Over de antwoorden kunnen we als BI professionals niks zeggen, die zijn het resultaat van de zorgvuldig opgetelde feiten in ons datawarehouse. Over de samenstelling van die feiten kunnen wel iets zeggen. We moeten heel goed samen afspreken wat we tellen. Zijn we het eens dat dus dat eenmalige voorkomen van een persoon, met de juiste griepsymptomen, als één telt, dan kunnen we dat als feit vastleggen en gaan optellen. Zo wordt de basis gelegd voor het model waarmee de antwoorden (informatieproducten) gemaakt gaan worden.

Wanneer we dit kunstje goed beheersen is de grote verspilling die nu nog op vele plaatsen aan de gang is, te verminderen. Nog teveel gebeurt het dat informatie klanten vragen stellen die (net) niet goed beantwoord kunnen worden. Deels omdat ze zelf niet goed weten wat ze moeten vragen en deels omdat de vragen niet in lijn zijn met de koers die hoger management heeft uitgezet. Veel van die vragen worden met accepteren van de extra kosten toch opgepakt en beantwoord om de klant tevreden te houden.

In breder perspectief wordt de gegevens overload en het gelijktijdig informatietekort veroorzaakt door het onvoldoende belang wat gesteld wordt in het beheer en de beheersing van de informatiehuishouding op strategisch niveau. Dat gebrek aan aandacht heeft ook invloed op de grote andere oorzaak van verspilling: datakwaliteit. Daarover graag een andere keer meer.

OTAP en Datawarehouse

2009-11-07T22:34:00.002+01:00

Deze keer een korte overdenking over OTAP en datawarehouse.

Hoe zit dat nou. We willen met het datawarehouse een maximaal flexibele omgeving om snel op veranderende informatiebehoefte in te kunnen springen. Aan de andere kant willen we een bedrijfszekere omgeving in stand (laten) houden om die informatievoorziening in te huisvesten.

Dat is nogal met elkaar in tegenspraak. Op zich is er niets mis met gestructureerd ontwikkelen van ETL en applicaties, datamarts, OLAP kubussen en rapportages. Het lijkt zelfs enigszins op traditionele software ontwikkeling. Het wordt lastiger als projectleiders eisen gaan stellen aan de planning. Zeker als informatie 'klanten' prosumers te laat komen met onvoldoende specificatie van het informatieproduct en ten einde raad roepen "We willen álles" op onze herhaalde vraag: "wat wil je nou eigenlijk aan informatie zien?".

Toch is het te doen, in een gestandaardiseerde omgeving, gebruikmakend van ervaringscijfers, voldoende aandacht en communicatie, een haalbaar plan maken over het opleveren van informatieproducten. Enter the next problem: de verandering tijdens de ontwikkeling. Tja, dan ben je bijna klaar en komt de klant met een toevoeging die er op het eerste gezicht eenvoudig uitziet maar toch gecompliceerd blijkt te zijn. Even aanpassen in de productieomgeving? Meestal is dat de eerste van twee "ontwikkel" omgevingen. De tweede is vaak de ontwikkel/test omgeving.

Steeds vaker zie je "professionalisering" van de ontwikkeling in de vorm van een OTAP straat voor informatieproductie. De vraag is of dat inderdaad een professionalisering en een verbetering betekent. Immers, mensen ontwikkelen op verschillende versies van de producten en in verschillende plaatsen in de keten. Wanneer je een rapportage wilt aanpassen en koppelen aan de Query/ productie omgeving om een acceptatietest met klanten te doen, ontwikkel je dus BI op de Productieomgeving van het datawarehouse. De volgende dag wil je weer testen op de ontwikkelomgeving van het DWH. Kopiëren van de hele handel? Meerdere extra licenties van de tool? Bij BO is dat bijvoorbeeld een dure grap.

Volgens mij is er voor de mate van organisatie van de OTAP straat een sterke samenhang met de minimale leveringsfrequentie van het datawarehouse. Als je maar eens per maand hoeft te verversen ziet de wereld er heel anders uit dan wanneer je dagelijks of vaker verse info-producten levert.

Ik ben benieuwd naar jullie tips en ervaringen op dit gebied.

Boos om "BI betaalt zich bijna nooit terug" kop in Computable

2009-01-30T11:09:00.003+01:00

In de Computable van vrijdag 30 januari staat de bovenstaande 'prikkelende' titel.

In het 'artikel' staat dat, and I quote, "
Het is praktisch onmogelijk om als organisatie groot financieel succes te behalen met behulp van business intelligence (BI). Dat constateert advies- en onderzoeksbureau Passionned uit een analyse van landelijk BI-onderzoek.

Uit een analyse van landelijk onderzoek in 2006, 2007 en 2008 blijkt dat organisaties maar zeer beperkt financieel succes behalen met behulp van business intelligence (BI). Slechts 6,6 procent van de onderzochte organisaties wist daadwerkelijk bedrijfsbreed een aantoonbaar return on investement (ROI) te realiseren." End quote.

Ik voelde we enigszins een kramp in de maagstreek doorlopend tot de hersenkwab links onder mijn rechteroorlel. Dat is omdat ik het weliswaar enigszins eens ben met de stelling dat de het behalen van beoogde doelen, ook financieel, van inzet van BI tools vaak moeilijk haalbaar en zichtbaar zijn ...

maar (die zat er aan te komen)

de kop het gevoel geeft dat alle goede initiatieven, inspanningen, slimme oplossingen, wél geslaagde projecten, vele jaren bloed, zweet en tranen die door allerlei mensen in vele rollen zijn gestopt in informatievoorziening volledig waardeloos zijn. Vraag maar eens aan Egbert Dijkstra van AH of hij vindt dat het DWH daar een bijdrage levert.

En daar werd ik behoorlijk ummm pissig van.

Mijn commentaar op het artikel heb ik, voor wat het waard is, hieronder gezet. Kom maar, kom maar...

"Ah, een onderzoek. Begrijp me niet verkeerd, het is goed dat er onderzoek gedaan wordt. Daarmee krijg je tenslotte inzicht. Inzicht dat je anders niet had gehad. Daarbij zul je inderdaad, zoals andere comments al aangeven, goed moeten kijken naar de details van het onderzoek om te weten wat je misschien mag concluderen.
Johan vd Kooij stelt heel terecht dat je ook inzicht in de andere kant van de medaille moet hebben voordat je iets kunt roepen over waarde van "BI".

Ik blijf ondanks vele goede alternatieven, hangen aan de definitie "Bedrijfs Inzicht" voor de afko BI. Het is in mijn beleving dus een resultaat, een eindproduct. Ik kan dan ook de zin uit het artikel: "Er zijn helaas te veel organisaties die het doen voorkomen dat BI onmiddellijk bijdraagt aan betere beslissingen en prestaties" (...) tegen de achtergrond van mijn definitie niet plaatsen.

Ik lees daar dan dat 'bedrijfsinzicht' volgens het onderzoek niet bijdraagt aan betere beslissingen en prestaties.

Ik moet uiteraard accepteren dat BI ook de naam is voor softwareproducten (standaard en maatwerk) en dat het gebruik van die software niet altijd leidt tot de door het 'BI' project voorgestelde voordeel in de Business Case. Tja, als dat nieuws is, dan heb ik nog een kop: 'IT branche heeft moeite met binnen tijd en geld afkrijgen van projecten'. Of: 'IT branche nog lang niet volwassen'."

Bill Inmon's nachtmerrie

2009-01-30T09:33:00.000+01:00

Deze overdenking begon met de vraag: "Hoe moeten we omgaan met steeds meer operationele data in het datawarehouse?". Hij groeide echter uit tot een wat bredere bespiegeling. Dat tegen de achtergrond van de strijd van Bill Inmon voor een correct gebruik van de term "data warehouse".

Neem bijvoorbeeld een dimensionele statusdatabase met historie, is dat een ODS? Een database? Of mag het toch, omdat het een samenstel van facts en dimensies is, een datawarehouse heten?

Bill Inmon komt in zijn stukje op het B-Eye network (http://www.b-eye-network.com/view/9020) enigszins machteloos over als hij zijn geesteskind 'data warehouse' vergelijkt met Action Datawarehouse, een naam van een product van een real-time data-integratiesysteem dat vooral operationele informatie produceert. Al werden er alleen regels aan het systeem toegevoegd en geladen in informatiesterren van feiten en dimensies, misschien is dit wel zo, toch vindt Bill dat het geen data warehouse mag heten. Omdat er 24/7 beschikbaarheid is, de data vrijwel real-time beschikbaar wordt gesteld en het soort vragen dat met dit systeem worden beantwoord niet strategisch van aard zijn maar zeer 'clerical' van karakter. Bill heeft natuurlijk als geen ander het recht om dit geen data warehouse te vinden.

Ik trek me dat wel aan. Vanuit het standpunt gezien van de vader van het data warehouse, die een patentaanvraag op de naam data warehouse niet gehonoreerd zag worden, is het volledig tegen de definitie van het data warehouse: "een onderwerpgeörienteerde, geïntegreerde, tijdsafhankelijke gegevensverzameling met als doel het maken van management informatie." En dat is een definitie waar we natuurlijk allemaal mee opgegroeid zijn.

Aan de andere kant, Bill Inmon zou het inzicht kunnen hebben dat de wereld niet stil staat en er in een levendige wereld als die van de informatieproductie vooral ook leveranciers gebruik willen maken van de term. Wat is er ook op tegen? Als het woord letterlijk genomen wordt: 'gegevenspakhuis' klopt de benaming. Daar mag volgens mij geen bezwaar tegen gemaakt worden. De wereld veranderd snel, de informatiebehoefte ook en de bij het data warehouse team verzamelde kennis, gegevens, meta-informatie en ervaring is een perfecte plek om ook andere informatievraagstukken neer te leggen.

Bij die teams lopen de meningen ook uiteen. Er zijn puristen die zeggen: "Wij doen alleen aan management informatie", geen levering van gegevens op detailniveau. Aan de andere kant van het spectrum zijn er mensen zoals Ron Tolido van Cap Gemini die een "Infostructure" zien verschijnen uit de IT domeinen waaruit 'de business' haar informatie op allerlei niveau's hapklaar kan consumeren. De waarheid zal voor een ieder ergens op deze schaal liggen en moet voor wat betreft architectuur, management en groeipad wel voor iedereen duidelijk zijn.

Zet daarbij de ontwikkelingen van het vinden van de single point of truth (of liever single point of definition) niet ín het datawarehouse maar in de Master Data, waar het dwh dan weer op kan aansluiten, dan heb je een aardige mix van mogelijke (bottom-up) initiatieven die elkaar kunnen gaan overlappen of mogelijk niet aansluiten.

De vraag is dus niet alleen hoe we moeten omgaan met veranderend karakter van de data in het datawarehouse maar wat moeten we allemaal doen op datagebied in een scope die organisatie-overstijgend is, om een eenduidig informatieproduct op alle niveau's te kunnen borgen.

Dat deze vraag breed leeft, blijkt uit de enorm toegenomen vraag om hulp bij het realiseren van meer grip en regie bij grote organisaties. Deze vraag is vaak voor een groot deel te beantwoorden door inrichting van pro-actief informatie- en datamanagement en de bijbehorende governance. Een grote verschuiving van aandacht naar het "datadomein" waar een nieuw informatielandschap uit ontstaat. Ik vind dat we Bill Inmon een plezier moeten doen en moeten zorgen dat het onderdeel van het informatielandschap (Infostructure?) dat zo kan ontstaan, het onderdeel dat zorgt voor de managementinformatie die is gemaakt uit de onderwerpgeörienteerde, geïntegreerde, tijdsafhankelijke gegevens, een label "Datawarehouse" krijgt!

Deze post is een herplaatsing van de column in Computable van december 2008.
Ik ben benieuwd naar jullie mening.

De waarde van de Bussiness Case bij DQ projecten.

2008-11-18T21:54:00.003+01:00

De waarde van de Bussiness Case (BC) bij DQ projecten.

Een degelijk aangepakt traject voor datakwaliteit verbetering omvat verandering van de manier van denken over de rollen van de aspecten tijd, geld en kwaliteit.

Een business case, tenminste, de bc's die ik gezien heb worden over het algemeen beoordeeld op de financiële paragraaf. Het lijkt er op dat management akkoord gaat met de investering voor een project wanneer er een financiële plus uit de bc komt, het liefst op korte termijn. Dat is de praktijk.

Uitzonderingen zijn die bc's, die gebaseerd zijn op louter wettelijke grond (compliance). Voorbeeld: de wet schrijft voor dat we op een transparante, kwalitatief hoogstaande manier rapporteren. Er zijn dan weinig managers die projecten met dat doel zullen (durven) tegenhouden. De effectieve scope van een bc is te beperkt, of de perceptie van de scope is een beperkte, en daarom voldoet een 'traditionele' bc niet als middel om datakwaliteit aan te pakken. Je zou nog kunnen discussiëren over de bc als onderdeel van een argument voor de beslissing, maar dat instrument is inmiddels zo bekend dat het risico dat er alleen naar de financiële paragraaf van de bc gekeken wordt te groot is.

Het niveau waarop in principe over inrichten van een dq omgeving gedacht moet worden is het CxO niveau. Vaak mensen met voldoende macht, kennis, ervaring en vooral autonomie dat er aan dit soort beslissingen nauwelijks een business case te pas komt. Een reden te meer om alternatieven te zoeken. Ik ben vóór het maken van een financiële afweging, maar een die op langere termijn kijkt en ook aspecten bedrijfsrisico, sociaal, omgeving (milieu) en voordelen als plezier meeneemt. Het financiele kostenaspect is dus maar een deel van de vergelijking.

Het is een goed idee om datakwaliteit onderdeel van risicomanagement en performancemanagement te maken. Over (onder meer) de combinatie van (C)RM en (C)PM heeft Frank Buijtendijk een uitstekend boek geschreven: Performance Leadership (The Next Practices to Motivate Your People, Align Stakeholders and Lead Your Industry).

De kansen van Open Source BI (OSBI) en commerciële Open Source BI (COSBI)

2008-10-20T21:11:00.000+02:00

De reacties die mij bij het horen van de term Open Source BI tools overkwamen waren, op wat afwijzing en "niet serieus nemen" na, minimaal. Met andere woorden, er werd zo weinig over gesproken bij klanten en in publicaties dat het vrijwel geen rol leek te spelen en het genegeerd werd.

"Onbekend maakt onbemind" is een toepasselijk gezegde hierbij. Negeren is een goede houding totdat het op struisvogelpolitiek gaat lijken. Er komt een moment dat het niet meer te negeren is en we ons er een gefundeerde mening over moeten vormen.

Stel je eens voor dat organisaties snel uitstekende, gratis beschikbare rapportage, data-integratie en OLAP tools kunnen downloaden, waar ook ter wereld, hun data organiseren en rapportage en OLAP ontwikkelen en vervolgens als het in productie gaat een contract afsluiten voor ondersteuning...

Toekomstmuziek? Nee zeker niet, het gebeurt vandaag. Het gebeurt ook steeds meer. Dat dankzij open source producten als Linux, Apache, JBoss, Perl, Python, Ruby, MySQL, PostgreSQL, die al breed zijn geaccepteerd.
Er zijn ook al een behoorlijk aantaal merken op de markt. Deze bedrijven brengen hun producten aan de hand van het, door kenners 'disruptive' business model genoemd, (commercial) open source ((C)OSBI) op de markt.

COSBI is een business model waarbij een jaarlijks of periodiek bedrag in rekening wordt gebracht voor onderhoud en ondersteuning, meestal een bedrag dat niet hoger is dan de jaarlijkse licentie- en onderhoudskosten van een commercieel product. Men hoeft dus geen grote bedragen vooraf op tafel te leggen om überhaupt met de software te mogen werken. Sterker nog, men kan er eerst mee gaan bouwen, testen en uitproberen en als dan na een implementatietraject de zaak in productie gaat kan het contract afgesloten worden.

Een korte zoektocht brengt de volgende namen in beeld:

Talend (Nu ook met OS Dataquality & Profiling, deze van oorsprong Franse onderneming is al een aantal jaar bezig)
Pentaho (Complete suite, grote Amerikaanse onderneming, gebruiken ook het COSBI model)
Actuate (Amerikaans, alweer toe aan versie 10, doen datamanagement en bi)
Jaspersoft (Samen met Pentaho een van de eerste en meest succesvolle bedrijven die een COSBI model aanhangen)
Ingres (samenwerking met Pentaho)
MarvelIt

De mensen achter deze organisaties weten meestal ook wel waar ze het over hebben. Bij Pentaho bijvoorbeeld hebben een aantal BI veteranen van Cognos, Hyperion, IBM, Lawson, Oracle en SAS de koppen bij elkaar gestoken en een complete BI suite gemaakt met rapportage, OLAP analyse, datamining, dashboards en workflow management. Data integratie is ook aanwezig en doet niet onder voor veel van de commerciële software. Pentaho verdient de yankeedollar met support (contracten), training en consulting services.

Om op de functionaliteiten en mogelijkheden in te gaan, het doet zoals gesteld niet onder voor veel van de commerciële partijen, daarbij komt het voordeel dat het open source karakter met zich mee brengt dat de gebruiker automatisch onderdeel van de community is en nadrukkelijk uitgenodigd wordt om mee te denken en ontwikkelen aan de producten.

Waarom zetten organisaties dit in? Volgens analisten:

kosten en eenvoud;
flexibiliteit en vrijheid;
services;
focus op Operational BI.

Kosten:
Traditioneel: minimum investering van €50,000 tot meer dan €100,000 (dat is 'low end software') voor software licenties.

Bij OS: €0. Alleen een jaarlijks bedrag. Veel klanten die nu tegen de hoge kosten opkijken voor bijvoorbeeld datakwaliteits tools en die kosten er nooit uit denken te halen zien nu een hele business case. Zodra het bij meer mensen bekend wordt, dat gaat nu eenmaal met kleine marketingbudgetten niet zo snel, zal het een behoorlijk grote vlucht gaan nemen. Ook midden- en kleinbedrijf zien deze tools binnen handbereik komen.

Flexibiliteit en vrijheid:
Door service oriented pakketsoftware te downloaden voor alleen die functionaliteit die gewenst is en ook werkelijk gebruikt gaat worden kan klein worden begonnen en zonodig naar wens worden opgeschaald naar meer functionaliteit. Men is niet gebonden aan de grillen van een commerciële pakket leverancier.

Services:
De OS BI bedrijven komen op een moment dat services oriented architecture gemeengoed aan het worden is in de pakketsoftwaremarkt en bieden hun software dus ook aan als SOA pakketsoftware. Volgens de eerder genoemde analisten is dat de toekomst.

Focus op Operational BI:
Wat voor het 'services' argument geldt, geldt ook voor het focus argument, er is op dit moment veel aandacht voor en behoefte aan meer operationele bi ondersteuning door de bi tools. De traditionele leveranciers leggen het enigszins af tegen de nieuwe, gespecialiseerde ondernemingen, die daar op focussen. En zeker diegenen die het OS business model aanhangen.

Aan de risico kant staat altijd 'continuïteit' als belangrijk punt. Door het open source karakter, je hebt immers inzage in de sources van het product, wordt dat risico sterk verminderd. Indien nodig kunnen anderen dan de originele ontwikkelaars van het tool aanpassingen doen.

OSBI en COSBI zullen volgens mij snel bekende begrippen worden en veel klanten en gebruikers zullen er met grote belangstelling naar kijken. Door de laagdrempeligheid en vele mogelijkheden zullen velen het ook gaan proberen. De vraag is weer niet óf open source bi aan zal gaan slaan, maar wanneer.
Ik verwacht wel dat op deze markt ook snel enige consolidatie zal plaatsvinden. Ingres is al een stevige samenwerking met Pentaho aangegaan en wellicht komen er meer en hechtere allianties uit deze groep. De winst die gemaakt wordt door deze ondernemingen wordt immers gemaakt op basis van veel lagere kosten dan bij een traditionele software leverancier.

Belangrijkste bronnen: Open Source BI as Disruptive Technology (

http://www.dmreview.com/issues/20070501/1082548-1.html) en

The Open Source BI Trend Will Grow - Here's Why Rick Mortensen (ff googlen)

Frank Harland

Verschil tussen BI en BI op Computable Seminar

2008-04-25T11:19:00.005+02:00

Amsterdam Donderdag 24 april - In het Willem de Zwijgerpakhuis vond donderdag het Computable BI Seminar plaats. Het kreeg de titel 'Wat kan ik met BI in onze organisatie'. Aansprekend waren de praktijkvoorbeelden van mensen die BI trajecten doorlopen hebben, omdat zij doen wat het woord zegt: 'beelden voor' wat het voor de organistatie van de spreker betekent. Zo kan de toehoorder zich dat voor zijn situatie voor zich zien. Die praktijkvoorbeelden gaan vaak over hoe men er in is geslaagd om in de organisatie allerlei problemen te overwinnen om tot een succesvolle implementatie van een BI systeem te komen. Die problemen hebben alles met de implementatie en de organisatie te maken en als ik de sprekers mag geloven, bijzonder weinig met de software die gebruikt is om de technische invulling van de informatievoorziening te regelen.

In schril (als in nagels op het schoolbord) contrast staan de presentaties van leveranciers. De leverancier stapt in zijn presentatie voor het gemak maar even over de zaken die voor de business gebruiker belangrijk zijn heen en legt de nadruk op de dingen die je met de software zou kunnen doen. Dat is op zich logisch, dat is hun gebied. De mensen die in de praktijk de implementatietrajecten doen, ik noem ze maar even BI gebruikers, zijn bezig met het regelen van de ondersteuning van hun processen en hun besluitvorming (is ook een proces), terwijl de leverancier zover gaat dat hij de software zelfs besluiten laat nemen.

Nu zal er in sommige gevallen behoefte zijn aan automatisering van beslissingen, bijvoorbeeld om snel te kunnen beoordelen of een creditcardtransactie frauduleus is of niet, maar in de meeste situaties is er iemand van vlees en bloed (en zenuwen en ongeduld) in een organisatie die een 'vraag' heeft en daar een antwoord op wil. Vragen zoals "waarom gaan er opeens zoveel klanten naar de concurrent?" of 'hoe wordt mijn product gewaardeerd in de markt ten opzichte van de producten van mijn concurrenten?'. Andere leuke vragen zijn 'wat is de kans dat mijn product in de toekomst succesvol is?' en "hoeveel voorraad moet ik de komende maanden voor product x op de schappen leggen om optimaal kosteneffectief maar toch maximaal te kunnen verkopen?".

Als het klopt wat een van de sprekers vertelde, dat aan de basis van alle beslissingen 20% informatie ten grondslag ligt en 80% ervaring, vaardigheden en attitude en dat voor die 20% informatie de inspanningsverdeling ongeveer 50/50 is tussen Business en IT en dat van die 50% IT ongeveer 70% architectuur, analyse, ontwerp, test, communicatie en implementatie is dan blijft er ongeveer 30%x50%x20% over voor software. Dat is 3%. De presentatie van een van de BI platform softwareleveranciers gaf het gevoel dat wanneer we maar voldoende van de beslissingen mee automatiseren die verhouding op 70% software en 30% wat anders ligt.

Een groot verschil dus. Wat we hier natuurlijk zien is het verschil in perceptie van wat BI is. Voor de leverancier van BI softwareplatforms is het een pakket waarmee je informatie kunt maken. Voor hun (potentiële) klanten is het een in te richten (of inmiddels ingericht) proces waaruit uiteindelijk beslissingsondersteuning, management- en procesinformatie en inzicht in de bedrijfsvoering komt.

Zolang we voor zowel het product BI als het proces BI dezelfde term blijven gebruiken zal dit verschil blijven bestaan.

Organische innovatie

2008-04-22T11:22:00.002+02:00

Waarin Frank de natuur en haar lieve moer er bij haalt om innovatie in perspectief te plaatsen.

De poolvos valt niet op omdat de vachtkleur varieert. In de zomer is het dier meestal grijsachtig bruin, in de winter wit. Het is een techniek die de natuur blijkbaar vaker gebruikt. Een aanpassing aan de omstandigheden om de kans op overleven van de groep groter te maken, Charles Darwin heeft ons daar reeds in 1859 op geattendeerd.

Kameleons doen iets soortgelijks, zij passen hun kleur razendsnel aan aan de omgeving om niet op te vallen voor hun voedsel en natuurlijke vijanden dan wel om juist dreigend over te komen naar hun natuurlijke vijanden.

Er zijn in de natuur talloze voorbeelden te vinden van organismen die zich aanpassen, anders voordoen dan ze zijn of onverwacht gedrag vertonen waarvan je kan zeggen dat het dynamisch is en behoorlijk 'out-of-the-box'. Een voorbeeld nog, sommige planten scheiden in reactie op aanvallen door rupsen een geurstof af waar sluipwespen gevoelig voor zijn. Zo vraagt de plant hulp aan de sluipwesp om die vreetgrage rupsen te bestrijden. Hoe is die plant zonder uitgebreid research er ooit achter gekomen welk luchtje die sluipwespen lekker vinden? Voor die plant is het natuurlijk, voor ons komt het over als innovatie omdat we er beetje bij beetje van leren.

Waarom zou dat niet voor onszelf ook gelden? We zoeken naar manieren om te vernieuwen, verbeteren en anders tegen de dingen aan te kijken en we noemen dat innoveren. We willen dynamisch zijn en ons aanpassen aan de marktomstandigheden wanneer we een bedrijf zijn. En wat willen we graag klanten op ons attent maken door 'thought leader'-tje te spelen, kosten noch moeite worden hier gespaard.

Zijn we met die innovatie niet op zoek naar iets wat er al is maar wat we (nog) niet zien? Dat is dan vaak een combinatie- of een nieuwe samenstelling van reeds bekende zaken. Vertaald naar de moderne Web 2.0 Wereld betekent dat bijvoorbeeld de Mash-up. Iets nieuws maken door twee bestaande dingen te combineren. En je hoeft maar te kijken hoe het grootste deel van 'uitvindingen' gedaan worden, meestal per ongeluk. Dat, of omdat er een foutje gemaakt wordt in een onderzoek waardoor er schijnbaar nieuwe informatie opduikt. Ik refereer aan de 'uitvinding' van het haargroeibevorderende effect van een medicijn tegen hoge bloeddruk, verder de uitvinding van het buskruit, de transistor, CocaCola, vlakgum en de magnetron. Google verder op "per ongeluk uitgevonden" voor 140 pagina's in het nederlands of op "unintended invention" voor duizenden hits.

Of zijn we echt in staat nieuwe dingen te creëren. "Intended inventions" creëren? Wannneer we onze organisatie eens als een organisme zien, welke eigenschappen hebben we dan nodig om a. zelf als individu te overleven en b. verbeteringen aan te brengen zodat we als soort meer kans hebben om te overleven dan wel te groeien. Bij mij, ik ben nu toch even aan het woord, komen termen op als nieuwsgierigheid, durf, uitstekende zintuigen, incasseringsvermogen, mogelijkheid tot snel bewegen en splitsen en, net als de kameleon, het vermogen hebben om schijnbaar te veranderen.

Wanneer je van buitenaf naar een dergelijk organisme kijkt dat deze eigenschappen daadwerkelijk heeft, kun je dus getuige zijn van een onderzoekend gedrag (nieuwsgierigheid), beweeglijkheid en eventueel afsplitsing van delen en ziet, voelt en ruikt het dingen eerder dan jij. Verder vangt het zonder zichtbare problemen klappen op en kan het veranderen van verschijningsvorm waardoor het concurrenten kan misleiden. Durf is moeilijk te zien omdat het erg afhankelijk is van het referentiekader van de kijker.

Wanneer je onderdeel bent van het organisme en je er van binnenuit naar kijkt, zie je een (licht) groeiende en krimpende omgeving die steeds in beweging is in wisselende richtingen en met wisselende snelheden. Je ziet de gevaren van ver af aankomen en als je er een niet kunt ontwijken krijg je weliswaar een opdonder maar je herstelt snel, splitst eventueel een deel af en past je aan aan de nieuwe omstandigheden. Als het goed is zit er iemand aan de knoppen om het organisme de gewenste kant op te sturen. Deze bestuurder heeft dashboards tot zijn (haar???) beschikking. Op die dashboards staat informatie over hoe het in het verleden is gegaan en wat de gevolgen van de veranderende buitenwereld op ons organisme waren. Er is informatie over hoe de omstandigheden nú zijn én we kunnen zoals gezegd een stukje in de toekomst kijken door onze uitstekende zintuigen en ons vermogen om voorspellende analyses te doen.

We voelen ons thuis binnen dit organisme, het voelt aan alsof het lef heeft en er iets gebeurt. Wat kunnen of willen wij nog meer?

Wanneer er zich nieuwe gevaren voordoen die moeilijk te voorzien waren, zoals bijvoorbeeld een stijgende waterspiegel, zodat we gedwongen zijn te leren zwemmen of te vliegen duurt het doorgaans erg lang voordat we in staat zijn om daarop te reageren. In het water gedompeld ziet het organisme er tamelijk hulpeloos uit. Misschien is het in staat een afsplitsing omhoog te gooien in de hoop dat het door de wind meegevoerd wordt naar droger oorden. Hadden we hier nou van te voren rekening mee moeten houden en zwem- of vliegles moeten nemen? Is dat dan innovatie?

Hier treffen we de paradox aan, om dit gevaar te kunnen zien zouden we ver buiten onszelf moeten treden. Dat is erg moeilijk omdat we, als we dat proberen de zintuigen missen om de omgeving waar te nemen. We kunnen alleen extrapoleren wat we binnen onze waarnemingsgrenzen aantreffen. Dat noemen we innovatie. Een van de definities van innovatie is ook "verandering van binnenuit". De toevoeging van binnenuit is wat mij betreft dan ook een overbodige, dit soort verandering kan alleen van binnenuit.

Lessen:

We zien er zowel voor onze voedings/inkomsten bron als onze concurrenten hetzelfde uit.
Innovatie en verandering zien er van binnen heel anders uit dan van buitenaf beschouwd.
Innovatie en verandering is een evolutionair proces, heel zelden revolutionair. Meestal gaat verandering heel langzaam, soms met een schok. Niet alle innovatie is een verbetering.
Innovatie is ontdekken wat er al was maar we nog niet zagen.

Marginaliseren nieuwe technologiën de rol van IT?

2008-03-19T14:20:00.001+01:00

In een artikel, naar aanleiding van een Gartner analyse, op B-Eye-Network wordt geschreven over de rol van IT bij de totstandkoming van BI applicaties.

Gartner's Research Director Kurt Schlegel stelt dat er 5 factoren zijn waardoor het voor 'business' gebruikers makkelijker wordt om zelf rapporten en analytische applicaties in elkaar te zetten. Daardoor zal de rol van IT in 4 jaar sterk verminderen. Deze zijn: interactieve visualisatie, in-memory analyses, integratie zoekmachines en BI, Software as a Service (SaaS/BIaaS) en service-oriented architecture (SOA). Door de combinatie van deze ontwikkelingen zullen bijdragen tot brede adoptie van BI en de nu 15-20% gebruik door business gebruikers sterk gaan verhogen.

BI teams moeten zich, volgens meneer Schlegel bewust zijn van deze ontwikkeling en leren hoe deze 5 factoren kunnen worden uitgenut om gebruik van BI op te voeren waarbij de bestaande BI architectuur en standaarden in stand gehouden worden. Het artikel gaat dan verder in op de 5 genoemde factoren. De meest opvallende van zijn statements zijn dat een grote aanjager van deze ontwikkeling komt uit het feit dat het eenvoudiger en leuker (!) wordt, om met een visueel tool de brokken informatie zelf samen te stellen uit de beschikbare brondata of datawarehouse. Hij stelt dat een "performance layer" zoals bijvoorbeeld een datamart niet langer noodzakelijk is omdat hardware, door 64 bit techniek en grote hoeveelheden beschikbaar geheugen (RAM) dat overbodig zouden maken. Een stuk minder werk voor IT dus.

Het geïntegreerd zoeken met BI heeft twee kanten. Enerzijds het sneller kunnen vinden van de juiste rapporten en anderzijds het gebruiken van zoekmachines op, in rijen en kolommen gestructureerde en door de zoekmachine geïndexeerde gegevens, geeft toch toegang tot gegevens, ook wanneer er geen rapport voor bestaat.

Kleinere organisaties die geen budget vrij kunnen maken voor de doorgaans hoge investeringen voor ontwikkeling van datawarehouse- en BI applicaties, zullen meer en meer naar Sofware as a Service oplossingen kijken voor hun informatie vraagstukken. Dit geldt ook voor bedrijven die die voorinvesteringen niet wíllen maken. De trend daarbij is geïnintieerd door de opkomende web analytics die voor marketing op eenvoudige wijze klantgedrag zichtbaar kan maken. Verder wordt die trend aangewakkerd door andere trends als business process outsourcing, "cloud computing" (functionaliteit en data op het web) en toenemende virtualisatie.

Als laatste zorgen SOA en de beweging richting modelgedreven architectuur, gebaseerd op visueel gestuurde (drag & drop) ontwikkeling voor een veel eenvoudiger te ontwikkelen BI applicatie. Dit zorgt aan de ene kant voor een brede adoptie van BI maar het risico hierbij is dat er voor iedere te bedenken vraag van een business gebruiker een applicatie in elkaar geklikt wordt, en dat kan weer tot beheerproblemen leiden. Alles aldus de heer Kurt Schlegel van Gartner.

Het is een redelijk reëel 4 jarig scenario wat Gartner ons voorhoudt, vooral omdat Gartner doorgaans goed rekening houdt met de factor mens en de daaraan gekoppelde zwakheden. Of dat echt tot een 'marginalisering' zal leiden betwijfel ik, de rol van de IT zal wel kleiner worden.

BI professionals moeten dus vooral doorgaan met het inrichten van Business Intelligence Competency Centers (BICC). En binnen die organisatiestructuur voor zorgen dat de 'business' op de hoogte blijft van alle nieuwe ontwikkelingen en daarmee beheerd en beheerst om leert gaan.

Twijfel

2008-03-18T21:57:00.000+01:00

Ga ik een ander vak kiezen? Want wat is het nut van BI als je bijvoorbeeld kijkt naar de teloorgang van Bear-Stearns (BS)?

Maakt BS gebruik van Informatie technologie om de organisatie te sturen? Op de Bear-Stearns website omschrijft de IT afdeling zichzelf als: "an innovative, results-driven technology team that is driven to remain recognized as the leader in terms of Wall Street information technology." (www.bearstearns.com)

Ik doe dus een aanname en stel dat BS uitgebreid gebruik maakt van Business Intelligence om haar koers te bepalen.

Waren de managers in control? Volgens de "Guardian" (www.guardian.co.uk/business/2007/aug/06/useconomy.us) vonden co-president Warren Spector en CEO Jimmy Cayne het belangrijker om een bridgetoernooi te spelen in Nashville dan om de verliezen van anderhalf miljard Dollar, waar de investeringsbank in augustus 2007 mee te maken kreeg, aan te pakken. De alarmbellen gingen af, ongetwijfeld ook van de BI systemen, de S&P gaf het negatieve kredietadvies en de bank moest alle zeilen bijzetten om iedereen ervan te overtuigen dat ze solvabel bleven. Dat was augustus vorig jaar, toen de bank opeens 27% minder waard werd.

Schijnbaar waren een aantal verantwoordelijken afgelopen weekend weer aan het golfen en / of bridgen, als ik de media moet geloven (RTL7).

Toch is de tweede aanname die ik doe dat het management redelijk goed in control was, de bank werd niet geleid door alleen deze twee. Dus wat is er in vredesnaam fout gegaan? Blijkbaar kan het zo zijn dat mensen goed zien wat er aan de hand is maar handelen daar dan toch niet naar.

Want hoe is het mogelijk dat de 5e bank in de US op maandag nog maar driekwart procent overheeft van de waarde die het vrijdag had.

Ik kan daar met mijn spreekwoordelijke pet niet bij. Business Intelligence is niet opgewassen tegen mensen.

And the winner is... XMLA

2007-11-13T16:42:00.000+01:00

Cognos overgenomen door IBM, Business Objects door SAP en Hyperion door Oracle. Wanneer je nu op de verschillende BI informatiesites kijkt zie je veel bespiegelingen over wat dit voor gevolgen voor de markt, samenwerkingsverbanden en uiteindelijk, waar het om gaat, functionaliteit heeft.

Immers, IBM was close met Business Objects, en Cognos was in samenwerking met zowel Microsoft als Informatica. Wat gaat daar mee gebeuren?

Ik zie in dit landschap één mogelijke grote overwinnaar uit de bus komen Microsoft technologie: XML for Analysis (XMLA) en de daarin gebruikte multidimensionele querytaal MDX.

XMLA is een Analytics dialect van XML, een open standaard programma interface (API) voor OLAPping en BI, die veelbelovend was (en is) maar niet echt van de grond kwam omdat partijen als IBM en Oracle de standaard niet wilden overnemen. Het was immers ontwikkeld door Microsoft. Hyperion (EssBase), SAS, en SAP hadden het wél als standaard in gebruik. Even kijken... nu is Hyperion bij Oracle, IBM gebruikt voor DB OLAP een versie van Hyperion's EssBase wat wél XMLA ondersteund. Ik ben even de tel kwijt, wie is er dan nog over?

Wat er met Cognos producten gaat gebeuren is echt nog niet te raden, er is veel overlap met IBM functionaliteit. Met name wat vroeger PowerPlay heette lijkt overeen te komen met IBM Alphablox (aldus Forrester op de website van Computable). Het is ook niet te raden hoe het functionele universum er straks uitziet als het sterrenstof is neergedaald.

Microsoft, die als eerste een compleet (doe het zelf) platform had voor BI en de 'uitvinder' is van MDX en XMLA zal zich alvast morele overwinnaar kunnen voelen.

Wordt zeker en vast vervolgd!

2007-11-12T16:42:00.000+01:00

IBM heeft vandaag gezegd voornemens te zijn om Cognos over te nemen en daarvoor $58 per aandeel voor te willen betalen. Dat komt neer op $4,9 miljard oftewel 3,35 miljard Euro.

Nu heeft IBM niet alleen aan de data-integratie en -kwaliteitkant een productenlijn maar ook aan de BI kant is het plaatje compleet.

IBM koos voor Cognos om de technologie die vooraan loopt in de industrie, op open standaarden is gebaseerd en complementair aan IBM's service oriented architecture strategy, aldus Steve Mills, de Senior Vice President van de IBM Software Group. Volgens mij ook omdat het het laatste nog over te nemen beursgenoteerde BI bedrijf van enige betekenis is.

Er zijn mogelijk gevolgen voor de BI-Box, waar IBM, Sogeti en BI-Ready nu Business Objects bij stoppen. IBM zal het mogelijk interessanter vinden om daar Cognos software op te plaatsen.

Gelezen op de site van B-Eye-Network.

2007-11-07T00:15:00.000+01:00

Communiceren leren

Verwondering, dat is geloof ik wat mij gaande houdt. Verwondering om alledaagse dingen die door de meeste mensen niet gezien worden en door niet alledaagse dingen die veel mensen wél zien. Bij het delen van de verwondering krijg je vaak een reactie als: "Gôh, dat is wel gek ja". Of "Tja", "mmm" tot en met "zzzzz". Een enkele keer wordt die verwondering gedeeld en slaat er een soort vonk over. Nu we de verwondering met Megabytes tegelijk kunnen binnenhalen via het 20Mb abo'tje van 19,95 per maand wordt de verslaving, want dat kun je het eigenlijk wel noemen, heerlijk bevredigd.

Een van mijn grootste verwonderingen betreft kwaliteit. Met name datakwaliteit, want dat ligt het dichtst bij mijn vak. Ik begrijp domweg niet waarom mensen niet iets meer moeite nemen om iets in één keer goed (of beter) te doen om daar dubbel en dwars hun voordeel uit te halen, maar in plaats daarvan snel de bocht door gaan en net te weinig aandacht geven aan de kwaliteit van de activiteiten die ze uitvoeren. De prijs die daar doorgaans voor betaald wordt is een 20-100% hogere kostenpost om de activiteit uiteindelijk succesvol af te ronden. Daarnaast kost dat een moeilijk inschatbare hoeveelheid dubloenen aan gemiste kansen en mogelijke boetes en schadevergoedingen. Volgens mij geen reden om op de ingeslagen weg van slechte kwaliteit door te gaan. Toch doen mensen dat continu. Waarom? Verwondering! Lekker. (Geloof ik)

Laat mij to the point komen! Mijn werkgever ziet mij om onduidelijke redenen aan voor iemand die iets weet over het vakgebied Business Intelligence en Informatie management. Ik volg een cursusprogramma dat opleidt tot iemand die die kennis kan overdragen door middel van communicatie. Dat kan zijn door het produceren van geschreven tekst, gepresenteerde inhoud of via andere slinkse wegen die leiden tot effectieve beïnvloeding. Met andere woorden ik wordt getraind in artikelen schrijven, verhalen en presentaties houden en doceren voor een klasje. Daarbij worden ook cursussen als "Effectief beïnvloeden" gegeven. Met nog andere woorden: ik leer (eindelijk) communiceren!

Nou heb ik in mijn jonge jaren niet echt doorgeleerd. Na het Havo examen nog een half jaartje Athenaeum en toen had ik het wel gezien. Later kreeg ik door dat het zelfs leuk was om te leren. Heb dus ook enkele tientallen cursussen en trainingen gedaan om die gemiste kans goed te maken. Ik weet dus niet hoe het is op een hogeschool of universiteit maar voor zover ik heb kunnen nagaan is het vak communicatie niet verplicht. En dat is dus mijn verwondering.

We hebben als mensch de kracht van taal die ons in staat stelt ervaringen en kennis over te dragen. Daarbij hebben we de extra kracht van de kennis hoe we die taal het meest effectief kunnen inzetten voor een maximaal resultaat. Niet dus! We hebben die kennis wel, maar die is dus niet gedeeld. We krijgen Nederlandsche Taal en een andere moderne taal als verplichte vakken. Ik ga nu voor het eerst communiceren leren. Ik voel me bevoorrecht dat ik mag deelnemen aan een lesprogramma waarin communicatie wordt gegeven op een manier waarop je er ook echt iets aan hebt! Raar!

Waarom wordt dat niet op de basisschool gegeven? Nou waarom niet? Wat leer je nou helemaal? Nou, hoe je de taal en symbolen gebruikt om zo veel mogelijk effect te bereiken bij je toehoorders. Zowel in woord als geschrift. Desnoods pakken we het op de middelbare op. Het is niet moeilijk! Iedereen kan het leren. We hebben wél de taal en leren niet hoe we die het beste kunnen gebruiken. Dat is hetzelfde als een behoorlijk ingewikkeld computerprogramma opleveren en géén handleiding.

Deze verwondering wordt natuurlijk ook gevoed door de niet aflatende stroom aan problemen die IT projecten ontmoeten bij de acceptatie van dat mooie nieuwe gebouwde systeem dat net niet helemaal voldoet aan de verwachtingen van de opdrachtgevers. Daar is ook altijd de sleutel ergens te vinden in het communicatieve vlak. (Daarom is deze post niet helemaal off-topic.)

Ik wacht nog, is er niemand die kan zeggen waarom dat is? Ik heb er lang over nagedacht, een aantal andere mensen, aan wie ik dit dilemma voorlegde, ook, we weten het nog niet.

Nu nóg niet.

Ik denk dat we het straks ook nog niet weten.

Lekker belangrijk. In ieder geval wonderlijk.

NB. als dit stukje als weinig effectieve communicatie over komt, dan klopt dat. De cursusonderdelen schrijven, toneel, presenteren en effectief communiceren zijn nog niet geconsumeerd.

SAS Data Quality en MDM Seminar

2007-10-25T23:09:00.000+02:00

Vanmiddag (25 oktober) heb ik toch maar het SAS Data Quality en Master Data Management (MDM) seminar bijgewoond. Ik had daar geen spijt van. Niet alleen mocht ik het gesigneerde boek "Customer Data Integration - Reaching a single version of the truth" mee naar huis nemen en een kort gesprek met Jill Dyché hebben, zij is de (co)schrijfster van het boek, maar ook waren maar liefst 3 van de 4 presentaties meer dan de moeite waard. Ik was voorbereid op veel "Wij van SAS adviseren SAS" en normaal scoor ik niet meer dan een 7 als ik iets goed vind, vandaag heb ik negens uitgedeeld!

Het programma was al redelijk veelbelovend, zie deze link, en die belofte is behoorlijk goed ingelost. Om te beginnen dus Jill Dyché. Veelgevraagd spreekster, publiciste van vele blogs en artikelen, onder andere op het B-Eye-Network en auteur van het genoemde boek. Haar boodschap: Doe MDM en Data Governance! Ik bereidt een artikel voor over MDM en heb al redelijk wat onderzoek gedaan. Veel van de vragen die ik nog had zijn beantwoord tijdens Jill's presentatie. Bijvoorbeeld: Hoe ziet de architectuur er uit en gebruik je de "MDM Hub" ook om data direct toegankelijk te maken voor gebruikers. Blijf voor de antwoorden afstemmen op dit kanaal en zie binnenkort mijn artikel over MDM wat, vooralsnog, een inventarisatie is van wat er overzees aan ervaring opgedaan is. Ik vertelde Mw. Dyché dat ik in Nederland nog niet veel zie gebeuren op het gebied van MDM en dat het er op leek dat MDM een voorbeeld kan zijn van een goed geïmplementeerde SOA. In de US is MDM een excuus om SOA te implementeren. Voor ons in Nederland kan dat wel eens het omgekeerde zijn. Door de noodzaak en goede ervaringen met SOA kunnen implementaties van MDM zeer snel volgen.

Als tweede sprak Tony Fisher, baas van Dataflux, de SAS afdeling voor Datakwaliteit en MDM. Hij heeft met geen woord gerept over de producten die SAS/Dataflux op dit gebied te bieden heeft (alleen dat ze ze hebben) maar wel herhaaldelijk gezegd dat het mensenwerk is en er nog veel moet gebeuren. Zijn boodschap: Doe Data Governance en MDM (met SAS software tools natuurlijk) en op het juiste maturity level aangepast.

Na de korte pauze heeft Miguel Albrecht van het Europese Patent bureau (EPO) ons verteld hoe zijn de problemen van de enorm grote en complexe data flows hebben aangepakt. Een uitstekend praktijkvoorbeeld met weer verassend weinig reclame voor SAS. Wel heel erg aansprekende problemen en praktische oplossingen zoals: gebruik Business Process Management Model (BPMM ) Diagrammen en flos regelmatig. Een opvallend kenmerk van de drie gegeven presentaties is dat ze zaken koppelen aan Service Oriented Architecture (SOA), de Business en, belangrijkste, IT - Business alignment.

De uitsmijter was een bedrijfje dat partnert met SAS en bevatte een warrige presentatie met van te veel tekst voorziene slides. Het spijt me dat ik niet enthousiaster kan zijn meneer Kuijper, ik moet het presentatievak ook nog leren maar ik weet nu wel hoe ik het niet ga aanpakken. De boodschap die ik meekreeg was dat meneer Kuijper (met uij) er al langer dan wij van overtuigd is dat er een probleem is met datakwaliteit en dat hij beter weet dan wij hoe dat opgelost moet worden. En: metadata is data over data en die is heel belangrijk.

Zoals gezegd over het algemeen toch een zeer nuttige middag. Ik geloof dat ik Tony Fisher en Jill Dyché toch een beetje aan het denken heb gezet J over hoe het in Nederland gesteld is met zaken zoals MDM, dat wij véél minder de druk van Patriot Act, Sarbanes Oxley en andere regelgeving voelen dan organisaties in de VS en dat een belangrijk deel van de 'business drivers' moet komen van de drang de competitie een stap voor te komen en het beperken van de kosten.

Microsoft BI Symposium en hoe ik een “Bulldog” mee naar huis nam.

2007-10-17T15:32:00.000+02:00

Maandag 15 oktober: Op Microsoft's BI Symposium in "Hart van Holland" in Nijkerk vond de Nedelandse introductie van MS PerformancePoint Server plaats.

De dag begon met de Microsoft visie op BI en de strategie die daaruit voortkomt. Kristina Kerr, Senior Product Manager bij Microsoft, schetste de componenten die volgens Microsoft belangrijk zijn bij het dagelijks gevecht om het economisch voortbestaan en concludeerde dat het belangrijkste zijn: 1. Mensen en 2. Vertrouwen (Trust). Mensen staan centraal in het 'prosumeren' (produceren en consumeren) van informatie en zijn daarbij sterk afhankelijk van de kwaliteit van de gegevens. Deze moeten ze kunnen vertrouwen!

Microsoft's motto is 'BI for the masses'! Iedereen moet toegang hebben tot de voor hen relevante informatie, waar en wanneer ze maar willen. Andere leveranciers leveren producten die om verschillende redenen niet aan die stelregel kunnen voldoen. Denk daarbij aan lastig te leren tooling, te duur of alleen geschikt voor een beperkte gebruikersgroep. Doordat Microsoft de tooling ophangt aan de bekende Office producten Excel en Outlook en integratie met SQL Server hoopt MS een snelle adoptie van PPS. Aan de prijs zal het wederom niet liggen, die ligt rond de 20K, dat is grofweg éénvijfde van de prijs van vergelijkbare (CPM) tools in de markt.

Doctor Robert Kaplan is samen met David Norton de uitvinder en ontwikkelaar van de ‘Balanced Scorecard’, een hulpmiddel voor het evenwichtig managen van business, zetten van prioriteiten e.d. Vanuit een recentere ontwikkeling die hij heeft gedaan, de Strategy Map, besprak Dr. Kaplan in 5 kwartier de noodzakelijkheid van een meetsysteem gekoppeld aan het hebben van een strategie: Het een kan niet zonder het ander.

De Balanced Scorecard heeft 4 perspectieven: Finance, Innovatie, Klant en Interne processen. Wanneer een organisatie onderscheid wil maken in de markt krijgt het 'klantperspectief' van de BSC tegenwoordig de hoogste prioriteit, omdat dat perspectief, samen met innovatie in de organisatie vaak het meest flexibel is. Dus: “Customer perspective on top!”. Andere perspectieven: Finance, en Interne bedrijfsprocessen zijn eenvoudiger te standaardiseren, en dat zie je ook gebeuren.

Ondanks dat de BSC nu 15 jaar bestaat en er veel ervaring mee is opgedaan zijn de resultaten niet altijd optimaal. 60-80 procent van de strategieën wordt niet goed uitgevoerd. Veel omdat er geen goed leiderschap is en een aantal omdat er geen goed meet/controle proces is.

Op een van de laatste slides propageert Kaplan daarom een nieuwe rol in de organisatie: de Strategy Manager. Iemand die de strategie van de organisatie beheerd en bewaakt. Geen slecht idee wanneer je ziet hoe belangrijk het is om een goede, goed gecommuniceerde, strategie te hebben. Kaplan gaf tussen de regels aan dat Microsoft zijn theorie behoorlijk goed geïmplementeerd heeft in PerformancePoint Server.

In de middag sprak Ron Tolido, CIO van Cap Gemini over de veranderende wereld van BI. Net als Frank Buijtendijk, tijdens het Sogeti BI Congres, haalde hij de Nike / Apple Ipod combinatie als goed voorbeeld van Business Intelligence aan. Hij benadrukte het belang van samenwerking en ontwikkelingen als SOA en Collaboration. PerformancePoint Server kwam er bij hem ook wonderlijk genadig vanaf! Goeie kritieken..

Ron stelde dat het nog maar matig gesteld is met de volwassenheid van de BI in Nederland. We moeten eerst ons fundament, de (master) data goed organiseren. Dan kunnen we dromen van nieuwe groene weiden, zoals BI die werkelijk bijdraagt aan het bedrijfsresultaat.

Hij herinnerde mij eraan dat Microsoft onlangs de Master Data Management software firma Stratature heeft overgenomen. Dit is in dit licht een zeer belangrijke ontwikkeling. Microsoft gaat hier met een goede strategie en een uitstekend product de markt bestieren. Dat is niet meer op deze manier gebeurd sinds…. Microsoft Office?

Microsoft ontwikkelt haar “Unified MDM solution” product onder de naam “Bulldog”. Bulldog voegt de Microsoft processen en standaarden toe aan de Stratature codebase en stopt daar nog wat extra’s in zoals automatische setup en deployment, web services integratie, integratie met Microsoft applicaties (Performancepoint, Dynamics, SharePoint, Excel e.a.) en verbeterde beveiligings middelen. Het geheel wordt geïnternationaliseerd (Unicode character en regio support) en samen met de volgende Office versie geleverd als onderdeel van de Microsoft Office SharePoint Server software in de loop van 2008.

In het document “Microsoft Master Data Management Roadmap” staat de uhh… roadmap die MS opgesteld heeft.

Ik behoor tot de groep die zich al geruime tijd afvraagt waarom organisaties niet al langer en meer doen aan Data Kwaliteit en, in het verlengde daarvan Master Data management. Ron Tolido verwoordde het nog even voor ons “Master Data Management is zeer belangrijk en zou hoog op de agenda van de C-level Officers moeten staan”. Goed geïmplemeneerd kan MDM het fundament vormen van zowel de transactionele systemen als de informatievoorziening. Microsoft gaat ons dus volgend jaar hiermee verwennen…

De laatste voorstelling die ik bijwoonde was van Kristina Kerr, zij ging wat dieper op het product PerformancePoint Server zelf in. Het hele plaatje werd weer geschetst, van KPI naar Strategy Map en van stoplicht tot databron. Het enige minpuntje was dat de “live demo” bestond uit aan elkaar geplakte screenshots met als excuus dat de machine waarop de demo gegeven zou worden ‘gevallen’ was. Yeah… Right!

Dat laatste zijn we van Microsoft gewend. Ik was al wat langer ontwend aan een uitstekende visie gekoppeld aan de producten van MS. Tot nu toe dan. Ongetwijfeld is de functionaliteit van PerformancePoint Server elders met dezelfde kwaliteit verkrijgbaar en lijkt het op veel andere producten in de markt. Microsoft heeft ook tijd genoeg gehad om de kunst af te kijken en aquisities op dit gebied te doen. Wat er uiteindelijk uit de hoge hoed komt is een prima product met een uitstekende visie voorzien van componenten die zeer de moeite waard zijn. Vooral de Decomposition Tree (van het gekochte ProClarity) is een juweeltje van een analysetool. Zoals al genoemd is de prijs zeer concurrerend dus succes lijkt bijna verzekerd.

Toch heeft de opmerking van Ron Tolido over de acquisitie van Stratature de meeste indruk op me gemaakt die dag. Zo zat ik dus in de auto naar huis met de "Bulldog" in m'n hoofd...

Deel je gedachten! Laat weten wat je vindt en reageer via onderstaande link.

Van ziekenhuizen, datakwaliteit en iteraties...

2007-10-01T15:43:00.000+02:00

In een reactie van mij aan Larry English' blog op de Informatica site ga ik in eerste instantie in op een stelling van Larry English, de grote 'Don Quichote' van datakwaliteit die zegt dat door maatregelen op het gebied van DQ enorme verbeteringen te verwachten zijn op het gebied van de - nu vaak véél te hoge - ziekenhuisrekeningen.

Vervolgens vraag ik in een tweede reactie Larry (en mezelf af) of Bill Inmon met zijn stelling dat kwaliteit in het opzetten van een datawarehouse van belang is maar ondergeschikt aan het pragmatisch werken bij het maken van de verschillende ontwikkeliteraties, niet het omgekeerde voorstaat als waar Larry zijn leven al voor knokt.

Lees mee op http://blogs.informatica.com/dataquality/2007/08/hospital_billing_errors_kill_p.html

Zie de blogentry zelve en de comments daaronder. De directe link naar het mijn inziens matte stukje van Bill Inmon: http://www.b-eye-network.com/view/index.php?cid=5907

Ik ben benieuwd naar je gedachten over dit onderwerp!

Hallo, welkom op Frankly BI

2007-04-07T16:11:00.000+02:00

Al een paar jaar een amateur blogger op Frankly, heb ik nu bij gebrek aan materiaal voor een 'VT' blog (vlog?) bedacht om ook maar over mijn werk te gaan schrijven. Mijn eerste bijdrage is de meest recente column die ik voor onze bedrijfscolumn site heb getypt, de oudere columns staan daaronder, latere bijdragen zullen hierboven komen. Hier gaat de eerste:

Metadata en outsourcing bij afdeling BI

Er is zoveel om en mee te doen. Er wordt alleen helaas zo weinig van teruggevonden wanneer een datawarehouse in productie is genomen. Zeker in deze moderne tijden waarbij ontwikkeling (onderhoud) en beheer bij verschillende partijen is ondergebracht. Praktijkvoorbeeld: afdeling BIC (Business Intelligence Center) levert informatie in de vorm van rapportage (BO) en tabellen voor analisten om te analyseren.

De ontwikkeling van ETL is uitbesteed aan een groot internationaal softwarehuis / system integrator(SI). Deze heeft een onderaannemer die het feitelijke werk uitvoert omdat deze ooit het datawarehouse hebben gebouwd.

De onderaannemer beschikt over alle kennis en middelen om het onderhoud uit te voeren en dus ook alle metedata. Het operationeel beheer van het datawarehouse wordt gedaan door een afdeling van het systeemhuis. Daar worden de laadscripts gedraaid en indexen onderhouden. Officieel wordt de onderaannemer aangestuurd door de 'SI' die de prioriteiten van de opdrachten bepaald en die een loket heeft waar de projecten worden gecoördineerd. Dit alles in overleg met de projectorganisatie van de telecommer (Telco).

De BIC club is een lijnorganisatie die ad hoc vragen krijgt van- en sowieso veel contact heeft met de business, zijnde de productmensen, marketing, financieel beheer en het management. Deze afdeling heeft gek genoeg niet de beschikking over de metadata van het datawarehouse en kan daar ook moeilijk vragen over beantwoord krijgen. Enerzijds omdat er gewoon weinig documentatie is en anderzijds omdat er een barrière zit tussen BIC en de mensen met de kennis: het systeemhuis.

Doordat het BIC geen zicht heeft op de planning van de onderaannemer en zij zelf regelmatig behoefte hebben aan ad-hoc aanpassingen of informatie ontstaat er wrijving en worden dingen soms dubbel uitgevoerd. Immers de interne klanten, de dataconsumenten, willen snel beschikken over hun data en gaan daarbij pragmatisch te werk. Ze geven een officiële opdract aan de 'SI' die een officiële 'change' gaat maken met een op voorhand niet duidelijke doorlooptijd én ze vragen het aan de BIC club.

Deze groep 'eigen' mensen, klantvriendelijk als ze zijn, gaan onverwijld aan het werk op een eigen database server die afslagen van data bevat uit het DWH, en leveren hun klant, zo snel ze kunnen, want behoorlijk geplaagd door het performance spook, de gewenste data in ruwe vorm. Deze BI afdeling is natuurlijk inmiddels slachtoffer van zijn eigen succes en is verantwoordelijk voor levering van bijna de helft van de informatiebehoefte van de organisatie.

De situatie is organisatorisch natuurlijk suboptimaal (sic) en zou dringend moeten worden verbeterd. Maar delen van en daardoor inzicht in met name de business-metadata, de mappings, oftewel de implementatie van de business rules zou al een grote sprong voorwaarts zijn.

Het is natuurlijk niet overal en altijd zo maar het komt erg vaak voor dat organisatorische en politieke aspecten een belemmering vormen voor de productiviteit van de BI afdeling. Daar moet natuurlijk op gehandeld worden en worden aangepakt. Een degelijke (digitale) bibliotheek met metadata kan voor veel verlichting zorgen. Ga dan niet alleen uit van de repository van je ETL tool, die is vaak niet voor raadplegen beschikbaar, maar creëer een onafhankelijke documentatieset.
Frank Harland 06-04-2007

Software, BI en internet, hoe nu verder?

2007-04-06T16:25:00.000+02:00

In een met jeugdig elan gebrachte presentatie vertelde Marc Benioff (CEO van Salesforce.com) op de Informatica International User Conference (21-23 mei 2006 in San Francisco) hoe de toekomst van software er uit ziet.

Deze is, volgens hem, in een notedop, opgebouwd uit internet services oftewel SaaS (Software as a Service), mashups1 en applicatie directories en exchanges. Alles zeer schaalbaar en zeer geschikt om in teamverband te kunnen werken.

Stel je voor: lokale bedrijfs- en kantoorapplicaties vervangen door abonnementen op een aantal snelle, bedrijfszekere(!), veilige en overal te bereiken webservices die via een op maat aanpasbare interface te gebruiken zijn! Zo kunnen kantoorapplicaties nu reeds vervangen worden door bijvoorbeeld Writeboard2 , Numsum, PXN8, Dreamfactory en Lazydb voor respectievelijk wordprocessing, spreadsheet, grafische, project en database applicaties. Je ERP pakket kan vervangen worden door Plexus, Oracle, NetSuite, Microsoft (SPLA) of SAP(!) as a service... Salesforce.com is al ruim 7 jaar de online CRM applicatie en voor financiële applicaties kunnen we reeds langere tijd op het www terecht.
Voordelen: geen onderhoud, infrastructuur, goedkoop te implementeren en veilig.
Budgetten voor onderhoud en aanschaf software kunnen gericht worden op het verkrijgen van een concurrentievoordeel.

Maar hoe zit het met BI? We willen tenslotte over al die, op internet servers opgeslagen, gegevens wel eenduidige rapportage verkrijgen. De verschillende leveranciers van BI oplossingen zijn al volop bezig. Zo zegt Cognos dat het voor de SaaS Applicatie leveranciers én hun klanten de business intelligence oplossing aan het worden is. Cognos gelooft sterk in het SaaS concept en zegt dat het aan kop ligt in deze (r)evolutie3. Ook SAS en BO zien deze markt. BO heeft daarom Crystalreports.com uitgebracht.

Er zijn ook een aantal nieuwe BI leveranciers die in dit gat gesprongen zijn. Oco Inc., en Host Analytics zijn hier voorbeelden van.
Aan de andere kant leveren bedrijven als Salesforce.com reeds interfaces naar de data voor gebruik in bijvoorbeeld het Datawarehouse.

De toekomst is er al! Immers, alle hierboven genoemde tools bestaan al en zijn operationeel. Er zijn met name voor BI nog een paar hobbels te nemen maar er gaat wel weer het een en ander veranderen.

De vraag is: "Durven we onze data aan deze dienstverleners toe te vertrouwen en afhankelijk te zijn van hen voor onze bedrijfsvoering?”. Kijkend naar het succes van Salesforce.com en de acties die BI leveranciers nemen bekruipt het gevoel je dat dat inderdaad het geval is.

1. Mashups: Composiet web services applicaties. Door verschillende webservices te combineren een volledig nieuwe dienst creëren en aanbieden. Voorbeelden: FlikrMap.com, housingmaps.com.
2. Voorbeelden van kantoor applicatie services, tekstverwerking: www.writely.com, www.writeboard.com, www.inetword.com (e.v.a.). Spreadsheets: www.numsum.com, www.irows.com. Database: http://www.dabbledb.com (Check it Out!!), www.lazybase.com, www.quickbase.com. Office: www.google.com/hosted. En vele anderen en vele andere toepassingen.
3. Zie http://www.b-eye-network.com/view/3007?jsessionid=edac870eb6038306ae3f11af6b3543bd

CDI & DQ

2007-04-04T15:32:00.000+02:00

CDI & DQ

Integratie van hetzij klantgegevens (CDI) dan wel van álle bedrijfsinformatie (EDI/EII, resp. Enterprise Data Integration en Enterprise Information Integration) is zeer hot.

Ik beperk me even tot CDI. Wat is CDI eigenlijk. Verschillende bronnen geven verschillende antwoorden maar over onderstaande kenmerken zijn de verschillende bronnen het eens.

Customer data integratie (CDI) is het geheel van processen, besturingen, automatisering en vaardigheden die ervoor zorgen dat klantgegevens van verschillende bronnen worden gestandaardiseerd en geïntegreerd.
CDI is bedoeld om klantgegevens te herkennen over heterogene gegevensbronnen heen. Die data vervolgens in lijn brengen volgens vooraf vastgestelde regels, te matchen met bestaande klantrecords, om uiteindelijk één nieuwe, verbeterde en leidende versie van het klantrecord op te slaan. CDI combineert data kwaliteit controles, vergelijk- en combinatiefunctionaliteit, data integratie en soms gegevensopslag technologie in één enkele oplossing.

Bij de ontwikkeling van datawarehouses ontstaat snel de behoefte ook voor klantgegevens één versie van de waarheid op te slaan. Dan worden rapporten wel zo accuraat. Al gauw worden dan de gegevens uit het datawarehouse betrouwbaarder dan die uit het relatiebeheersysteem. Vervolgens wordt er gezocht naar manieren om data geschikt te maken voor operationeel gebruik als voor rapportage en business intelligence: CDI is geboren.

CDI is geen Operational Data Store (ODS) want in een ODS liggen structuur en data kwaliteit dichter bij de bronsystemen dan bij een CDI “hub” (vertalen als naaf?). Bij CDI is gegevenskwaliteit ingebakken. Dat betekent dat bij CDI een klant pas wordt opgeslagen wanneer de aangeboden versie van het klantrecord is gematchd met oudere versies van die klant, gestandaardiseerd, bijgewerkt en volkomen accuraat is. CDI stelt een klantbeeld vast en stelt dat beschikbaar aan andere (operationele) systemen zodat deze niet opnieuw klantgegevens hoeven op te nemen/vragen.

Een CDI ‘hub’ ondersteunt een brede variatie aan verschillende applicaties functioneel en moet als zodanig voldoende diepgang hebben en zo compleet mogelijk zijn.

De meeste CDI Hubs hanteren het partijen en rollen model, waarbij data die betrekking heeft op klanten zowel als partnerorganisaties, wederverkopers, distributeurs, leveranciers en agenten bij elkaar en in dezelfde structuren opgeslagen is. Deze data is beschikbaar voor vele verschillende systemen voor verschillende doeleinden.

Samen met Master Data Management (MDM) en andere Enterprise Data Integration (EDI) initiatieven zorgt CDI ervoor dat inspanningen op het gebied van gegevens en informatie kwaliteit (IQ) nog belangrijker worden dan ze al zijn.

Wanneer je de artikelen, de forums en de techblogs leest op het www lijkt het wel alsof gegevens- en informatiekwaliteit, MDM en EDI fenomenen zijn die naar elkaar toegroeien. Immers geen MDM/CDI zonder data van ‘excellente’ kwaliteit en van de andere kant, hoe beter de informatiekwaliteit binnen een organisatie, hoe meer initiatieven op het gebied van data integratie (kunnen) worden gerealiseerd.

Voor deze bespiegeling heb ik hoofdzakelijk geput uit:
Customer Data Integration: FAQs and Fiction by Jill Dyché, Co-Author of Customer Data Integration: Reaching a Single Version of the Truth — co-authored with Evan Levy — will be published by Wiley this summer.

Universal Data Models for Health Care, DM Review Magazine by Len Silverston

Customer Data Integration (CDI): Market Review and Forecast for 2005-2006 DM Review Magazine by Aaron Zornes

Door Frank Harland